Candy-Addict.org

Mooie foto’s

stephanie — Thu, 22 Dec 2011 14:26:31 +0000

Ik ben dol op het maken van mooie plaatjes, maar het zoeken naar mooie foto’s vind ik stiekem nog iets leuker. Daarom een verzameling van mooie plaatjes van Picplz. Dit is een comunity net als instagram en flickr en gebruik ik op mijn Android telefoon.

De rest van mijn favorieten vind je hier

Wat is jou favo foto van het jaar?

#TVOH

stephanie — Fri, 09 Dec 2011 10:56:53 +0000

Vorig jaar zag ik heel wat keren de reclame voorbij komen van het nieuwe programma the voice of holland. Ik dacht, gatverdamme, alweer een talentenjacht. Maar om me heen hoorde ik bergen met lovende woorden en toen mijn moeder me dwong om te kijken naar de auditie van Saunders was ik om. Ik was hartstikke benieuwd of er nog meer van dat soort talenten tussen zouden zitten! Die zaten er wel degelijk, maar Saunders was natuurlijk de gedoodverfde winnaar met zo’n auditie.

Ook dit jaar wilde ik wel eens zien of we nog steeds talent hebben in Nederland. Als snel merkte ik dat er ook heel wat mensen uit het buitenland mee deden. Ze waren allemaal goed, net als de Nederlandse talenten. Maar nee, voor mij zat er geen grote topper tussen. Toch bleef ik kijken, maar toen de battles begonnen haakte ik af. Ik vond er geen zak aan, allemaal dezelfde liedjes en ik was het niet eens met het commentaar. Het is niet dat ik een grote kenner ben ofzo, maar als het swingt, dan swingt het toch gewoon!

Afgelopen week kroop ik weer op de bank met een fles frisdrank en een grote zak chips. Het eerste liedje was leuk, die er na ook, en die daarna, dat was niks, de volgende was ook leuk. Samen met m’n zusje overlegde ik of het volgende optreden misschien meer zou worden dan alleen leuk. Maar de tijd leerde mij dat er eigenlijk weinig aan was. Misschien komt het omdat mij die avond ook werd verteld dat TVOH pure propaganda is. Het is allemaal hier na te lezen, maar het komt er op neer dat je als deelnemer geen woord kan lekken over je contract, en alle kosten voor jou zijn. Wat er over blijft aan winst wordt ook nog eens verdeeld onder jou en talpa, je krijgt maar de helft.

Vervolgens stuurt Talpa aan op de winnaar die van te voren al wordt aangewezen. Zo zullen een Charly Luske en Niels Geusebroek erg ver gaan komen aan de hand van lovende woorden van de coaches en zullen valse noten niet in beeld worden gebracht. Zij zullen uitgenodigd worden bij radio zenders en tv programma’s.

Ik vind het zelf erg belangrijk om mijn eigen keuzes te maken, en het liefst is die keuze net even anders dan die van de meerderheid. Dit soort informatie staat mij dan ook helemaal niet aan.

Ik heb er zelf voor gekozen het tweede seizoen niet verder te kijken, wat doe jij als je dit soort dingen leest?

Sinterklaas

stephanie — Mon, 05 Dec 2011 18:19:59 +0000

Al vele jaren vieren wij geen sinterklaas meer. Gewoon omdat we, de hele familie, er te oud voor zijn maar vooral omdat we het op 5 december allemaal veel te druk hebben. Om deze ‘leegte’ op te vullen vieren we daarom altijd sinterkerst. Oftewel surprises en een gedicht met de kerst. Lekker gourmetten, net zo gezellig als sinterklaas dus!

Ook dit jaar voor mij geen sinterklaas, dacht ik. Maar toen ik van een absoluut niet druk dagje werken thuis kwam stond plotseling mijn schoen bij de schouw. En daar zat toch echt een cadeautje in.

En ok, ik weet dan wel dat hij niet echt van Sinterklaas komt, maar desalniettemin ben ik er wel erg blij mee!

(Hoe) vieren jullie sinterklaas?

Advent kalender

stephanie — Thu, 01 Dec 2011 13:22:54 +0000

Ik heb dit jaar echt zin in kerst. Niet zozeer in al het geregel, maar vooral het versieren in huis! Ik ben op het internet al allerlei dingen tegengekomen en vond toen ook allerlei advent kalenders! Ik zou er dit jaar ook een maken maar dat is er helaas niet meer van gekomen. Dus dan maar genieten van al die mooie advent kalenders op het internet!

Bron
Bron
Bron
Bron
Bron
Bron
Bron
Bron
Bron

Heb jij een advent kalender thuis?

Nieuw leven

stephanie — Wed, 30 Nov 2011 09:04:55 +0000

Mijn handen jeukten al weken, misschien wel maanden. Het begon met een website voor school. Leeftijd: 2 jaar zonder enige aanpassing. Toen heb ik een site bijgehouden met mijn zelfgemaakte creaties. Leeftijd: bijna een jaar. Ik heb geprobeerd een website bij te houden met allerlei DIY inspiratie. Leeftijd: nog geen maand.

Conclusie: Het bijhouden van een weblog is misschien niet helemaal weggelegd voor mij. Maar ik vind het leuk om creatief bezig te zijn, stof, papier, wol, digitaal. Alles mag! Stiekem vind ik het leukst aan een weblog hebben nog altijd het zoeken van een layout en deze naar mijn eigen wensen aanpassen. Het is nou eenmaal leuk om van alles een klein beetje kennis te hebben! Weet ik in ieder geval zeker dat ik op iedere verjaardag iets te vertellen heb.

Hoe het met mij momenteel gaat? In de planning zat op dit moment afgestudeerd te zijn aan de Pabo, en met mij HBO diploma op zak een fulltime baan in het onderwijs te hebben. Niets is minder waar. Ik ben nog altijd druk bezig met mijn scriptie en deze loopt als maar verder uit. Wanneer ik klaar zal zijn weet ik dus nog niet.

Ik woon nog altijd samen met Joshua en onze twee katten Bibi en Lily leven ook nog. Mijn knutselkast is uitgedijd en we hebben al vele malen de indeling moeten aanpassen voor al mijn spullen. Ik heb nog altijd een bijbaan bij de Blokker waar in 2 en halve dag doorbreng om aan het eind van de maand nog wat over te kunnen houden voor mezelf. Een keer in de week pas ik op, op een meisje van 10 en winkelen is nog altijd een grote hobby van mij.

Conclusie: de afgelopen 2 jaar hebben jullie niks gemist!

Schuimblokken

stephanie — Wed, 17 Feb 2010 19:14:01 +0000

Toen ik in de eerste zat, ondertussen alweer 8 jaar geleden, had ik een vriendinnetje, M. Ik kende haar al lang vanuit de buurt waar mijn vader woonde. Ze logeerde diverse keren bij mij en wij speelden vaak bij haar op zolder. Dan maakte we een “museum”. We verzamelden bierflesjes om snoepjes te kopen, beiden waren we dol op schuimblokken! Iedere keer dat ik die zie of koop dan denk ik weer aan haar.

Ik denk dat we 8 of 9 waren toen we voor het eerst samen snoepjes gingen halen bij de snoepwinkel in het winkelcentrum. Ik wilde toch wel heel graag die, en wees de schuimblokken aan. Ik hoor haar nog zeggen: “zijn die niet een beetje hard?” En ik dacht huh! Waar heb jij het nou over? “Nee, die horen zo joh.” Ik voelde dat ze raar naar me keek, maar kocht ze lekker toch. Toen ze een hap nam van haar “spekje” riep ze luid uit: “Dat smaakt helemaal niet naar een spekje!”
Opeens begreep ik wat er aan de hand was! Zij dacht dat ze spekjes kocht, terwijl het schuimblokken waren! Het gaf niks dat het geen spekjes waren, ze vond ze super lekker!

Er waren dingen anders bij haar. Zo hadden ze de fiets altijd in de gang staan, terwijl ze een schuur hadden. Ze kreeg veel dingen van haar moeder aangezien ze enigskind was. Het gevolg was dat zij een dure playstation had en we daar uren crash bandicoot op speelden! Maar er werd ook Duits gepraat bij haar thuis. Haar moeder is ooit verhuisd vanuit Duitsland naar Nederland en zodoende kwamen ze bij mijn vader in de straat terecht.

Toen ik in de eerste zat trok ik wat minder met haar op, ze had andere vrienden waar ze mee om ging dan ik en toen er plotseling de melding kwam dat ze terug ging naar Duitsland stond mijn wereld op zijn kop. Hoe kon je nou opeens van de ene op de andere dag terug gaan naar Duitsland?!
Het contact verdween compleet op dat ene kaartje na wat we in de klas ontvingen. Ik had geen idee hoe ze met haar achternaam heette, maar wist ook niet naar welke plaats ze was verhuisd. Wat is Duitsland opeens groot als je dan iemand wil vinden..

Nog geen uur geleden had ik een vriendenverzoek op facebook. Ik verwachtte dat het weer iemand was die buren wilde worden op farmville, maar nee! Het was M., haar was het wel gelukt om mij te vinden. Ook zij was mij niet vergeten en weetje, dat voelt goed!

Wat weet ik nou eigenlijk?

stephanie — Tue, 09 Feb 2010 17:41:05 +0000

Mijn leven is druk. Het begon met een kerstvakantie die als leerweek fungeerde voor de tentamenweek die erna gepland stond. Gelukkig heb ik in de kerstvakantie niet voor niks zitten blokken, alle 8 tentamens zijn binnen.
De twee weken er na waren stageweken. Dat houdt in dat ik 2 weken lang 5 dagen in de week stage loop. Aangezien ik derde jaars pabostudent ben heeft dat als gevolg dat ik dus alle lessen geef en ook alle lessen moet voorbereiden. Tel daarboven op oppasavonden en werkdagen op zaterdagen, dan heb je een bomvolle week.

Ik was dan ook heel blij met de week die er na kwam. De zogenaamde “inhaalweek”. Eigenlijk behoor je dan alle verslagen af te ronden en in te leveren. Dit heb ik maar mooi gelaten, dat komt deze weken nog wel.

Vorige week startte het nieuwe semester en dit keer was het geen stage in het reguliere onderwijs voor mij. Dit semester startte namelijk voor mij de minor. En ik heb de keuze gemaakt om de minor zorg te doen. Dit houdt in dat je je gaat bemoeien met leerlingen die zorg nodig hebben, maar je kan ook naar het speciaal basisonderwijs om daar een kijkje te nemen.
Ik heb de stap nog wat verder gezet, ik heb er voor gekozen om stage te gaan lopen op het speciaal onderwijs en ben terecht gekomen in de jongste autisten klas. Dit houdt in dat ik leerlingen heb met een verstandelijke beperking (een IQ tussen de 30 en 60) en ook hebben ze alle 10 nog eens autisme er bovenop. Regelmaat en goede organisatie staat dan dus ook bovenaan het lijstje.

Ik moet bekennen dat ik het echt ontzettend spannend vond om er heen te gaan en ik denk ook niet dat dat voor niks was. Je ziet en hoort dingen die in het reguliere onderwijs gewoon niet voorkomen. Een shock voor mij was het dan ook toen een leerling niet wilde luisteren. Ik heb engelengeduld dus ik bleef maar opnieuw proberen totdat de leerkracht zich er mee ging bemoeien en wel even vertelde wie de baas was. De juf dus, en niet het kind.

Ik heb het idee dat alles wat ik de afgelopen twee en een half jaar heb geleerd niet van toepassing is op deze leerlingen. Hoe goed of ik ook mag zijn volgens vrienden en leraren ik voel me momenteel nog zwaar overbodig in deze klas. Toch heb ik ondanks dat het gevoel dat ik heel veel ga leren het komende half jaar met gevolg dat als ik deze kinderen wat kan leren, en deze kinderen de baas kan zijn ik iedere klas aan kan die op mijn pad gaat komen.

Nieuwjaar

stephanie — Fri, 01 Jan 2010 16:04:53 +0000

Ik lees nog steeds vanalles wat bij iedereen. Zo las ik laatst iets bij iemand dat hij 2 weken niet had geblogd, en dus zijn blog nogal had verwaarloosd. Nou 2 weken is net niks als je Stephanie heet want mijn laatste post was dus op 22 oktober, al dik 2 maanden geleden.

Iets zegt mij dat ook ik een goedvoornemen moet hebben, namelijk een voor mijn website…

3 Keer raden welke!

Mamma mia!

stephanie — Thu, 22 Oct 2009 17:20:31 +0000

Zaterdag was het dan zo ver! Ik ging via school op een uitje naar Rotterdam. Om kwart voor 9 moesten we op station Middelburg staan waar we met de bus werden opgepikt. We stopten onderweg nog in Goes en in Bergen op Zoom dus al met al waren we toch wel dik 2 uur kwijt aan de busreis.

Om 11 uur stapten we het fotomuseum in. Ik wist niet zo goed wat ik me er van moest voorstellen, maar foto’s vind ik toch altijd wel leuk om naar te kijken. We startten met een lezing over beeldmanipulatie. Ik geloof best dat die man er erg enthousiast over was, maar hij kon echt niet vertellen! Als Pabo student heb ik dan misschien ook wel te hoge verwachtingen aangezien onze lessen altijd uitdagend moeten zijn..

Velvolgens hadden we lunch en mochten we het museum in. Wat was dat een tegenvaller. Op de begane grond was een tentoonstelling van zwart/wit foto’s uit de Spaanse (burger?)oorlog. Nou ik vond er echt niks aan want ons was eerder verteld bij de lezing dat het wel eens zo kon zijn dat er mensen hadden geposeert. So much for the action.
In de kelder hingen foto’s van studenten met het verhaal erbij waarom ze voor deze shoot hadden gekozen. Vele malen interessanter en ook veel mooiere foto’s! Sommige waren echt indrukwekkend.
Op de eerste verdieping hadden ze vanalles dat gesloten was, dus ook echt niet interessant.

Al snel vertrok iedereen om met de metro naar het centrum van Rotterdam te gaan. Ik was blij dat ik ‘s ochtends nog tegen Joshua had gezegd dat hij zijn OV-chipkaart mee moest nemen want die hadden we dus ook echt nodig. Op een andere manier kom je in Rotterdam de metro niet in.
In Rotterdam was het echt heel koud dus racete we winkel in en uit. Weinig gekocht, wel een nieuwe shampoo voor volume en een haarkleurtje. (foto volg misschien nog wel van het resultaat) ‘s Avonds aten we heel (on)gezond bij de Mc Donalds en twee uur te vroeg stonden we bij het vernieuwde Luxor theater.

Hier hadden we allemaal ontzettend naar uitgekeken: Mamma mia! We kregen random kaartjes uitgedeeld, en hadden eigenlijk geen idee waar we nou precies zouden zitten in de zaal. Op de kaartjes stond dat ze 50 euro per stuk kosten. Iedereen was in shock want we hebben voor de hele dag maar 35 euro betaald. Ik wist opeens weer waarom ik nog meer mee wilde: de prijs!
Uiteindelijk bleek dat we links van het midden zaten, niet te ver links, dus prima plekken! Ik moet bekennen dat ik, zoals wij t noemden, een Mamma mia maagd was. Ik ken alle liedjes van Abba wel, maar de hele film heb ik nog nooit gezien.

De voorstelling was echt geweldig! Er waren mensen in het publiek heerlijk enthousiast aan het zingen en de sfeer was geweldig. Op een gegeven moment was er iemand zo enthousiast dat ze een speler van haar stuk bracht omdat ze doorzong terwijl de speler stil was. De speler moest er zelf om lachen! Heerlijk was dat.
Het beste stuk van een musical vind ik altijd het einde. Ze zongen een stel liedjes en kwamen in nog gekkere pakjes op dan ze tijdens het verhaal al aan hadden. Het publiek stond heerlijk mee te swingen en zingen. Zo fanatiek zelfs, dat de twee dames voor mij helemaal uit hun dak gingen. Waarschijnlijk waren de liedjes jeugdsentiment voor hun.

Om een uur of elf stonden we buiten, en om half 2 was ik dan toch eindelijk weer in Middelburg.

Voor de mensen die er over twijfelen om te gaan. Zeker doen! Alleen al als ik weer naar dit filmpje kijk krijg ik weer zin om te gaan!

Treinen

stephanie — Tue, 13 Oct 2009 16:23:31 +0000

Ooit wel eens de trein in gestapt zonder te weten waar je nou eigenlijk heen ging? Ik eigenlijk nog nooit. Het reizen met de trein is eigenlijk te duur om dat zomaar te doen. Toch ben ik dol op treinen en met mijn OV wil ik dat toch eigenlijk wel eens doen. Gewoon instappen en zien waar je uitkomt.

Maar ik heb een soort van rem daar op zitten. Ik moet van mezelf weten wat ik ga doen, ik kan niet mijn tijd ‘verdoen’. Dus als ik in de trein wil stappen moet ik weten waar ik heen ga, welke stad en met welk doel. Ook al is het koffie halen bij starbucks, zelfs dat is voldoende.

Vandaag waren we bijna in de trein gestapt zonder doel. Maar terwijl het idee vorm kreeg, kreeg de treinreis ook een doel. Zo konden we in Amsterdam bij m’n nicht langsgaan of in Limburg koffie drinken bij m’n schoonouders. Met de trein reizen vandaag zou geen nutteloos iets worden zoals alleen naar buitenstaren. Nee ik zou een boek meenemen dat ik van binnen en buiten moet kennen op mijn komende tentamenweek. Ik kan namelijk heel goed lezen/leren in de trein.

Uiteindelijk is het bij ideeën vormen gebleven en hebben we vandaag maar lekker een high thee gehad bij de Hema. Dat is nieuw en zeker aan te raden want het is lekker en goedkoop! (€5,- voor 2 kopjes thee en de rest)

Vorderingen layout

stephanie — Tue, 06 Oct 2009 19:33:00 +0000

Nee dit is niet de layout waar ik zo enthousiast over was. Deze staat nog steeds in de stijgers. Dit komt omdat een vriend die me daar mee helpt het nogal druk heeft met zijn eigen leven. En laten we eerlijk zijn: Deze is ook best leuk!
Dit keer heb ik er gelukkig niet al te veel tijd aan hoeven besteden. Ik krijg steeds meer door hoe wordpress werkt!

Stage gaat echt heerlijk. Mijn mentor heeft alleen nog het probleem dat ze niet gewend is aan een stagair en durft dingen dus nog niet uit handen te geven. En ik weet dat dit niet aan mij ligt, maar toch trek ik het me persoonlijk aan! Absoluut niet goed voor je zelfvertrouwen dus. Maar gelukkig begint ze wat vertrouwen te krijgen na 4 maandagen.

Dan wat nieuws over Candy-addict. Want hoewel ik mijn host pagina nu toch wel echt weg heb gehaalt, heb ik er nog wel iemand bij! Melissa! Toen ik nog op Another-love.org zat heb ik haar al eens gehost, en nu is ze weer terug. Momenteel zit ze in Amerika en ik ben heel benieuwd naar haar verhalen! Het is nog even wachten op de site want nog niet alles staat online.

Propedeuse

stephanie — Fri, 02 Oct 2009 16:03:14 +0000

Hoewel het met mijn layout heel gestaag gaat, gaat het wilde leven van Stephanie natuurlijk door.

Het verhaal over de propedeuse startte dinsdag. Iedereen had een uitnodiging gehad om de uitreiking bij te wonen, behalve ik. Met een vriendin lachtte ik heel hard om het idee dat iedereen daar zat en ik dus niks zou krijgen. Ik zag me al een hand op steken met de vraag waar die van mij dan was. Om dit genante moment te voorkomen stapte ik naar de secetaresse van de Pabo af om te informeren waarom ik geen uitnodiging had gehad.

Wat bleek? Ze had hem gewoon opgestuurt maar hij was nooit aangekomen! Wat raar dacht ik nog, ik krijg altijd mijn post. Dit kon ik daadwerkelijk uit ervaring zeggen want ik heb nog nooit een mail gehad van een postcrossing user over dat een kaartje niet aangekomen was. Ze controleerde nog even of ik daadwerkelijk Stephanie heette. Vervolgens draaide ze de uitnodiging direct voor mij uit en gelukkig liep ik weg.

Aangezien ik niet zo heel hoog til aan me Propedeuse had ik hele gewone kleding aan op de dag van de uitreiking. Iedereen kwam dik opgedost binnen en ik stond daar in mijn only spijkerbroek en only shirt met lange mouwen. Je kan wel nagaan dat ik me een beetje een outsider voelde met mijn simpele kloffie. Toen iedereen uiteindelijk zat (dat duurde lang!) sprak de directeur van de Pabo ons toe en vervolgens startte de uitreiking. Logischer wijs ging dit op volgorde van achternaam. Na de K kwam vervolgens de L. Ik denk, hah! Nu ben ik bijna aan de beurt. Maar dat moment kwam niet.. Ze had nog gezegd: niet alles gaat op volgorde. Dus ik maande mezelf tot kalmte. En dat is toch moeilijk als je je bedenkt dat je ergens dus zit voor niks.

Toen bijna iedereen aan de beurt was geweest en ze de laatste mensen opriep om in de rij te gaan staan was ik nog steeds niet opgenoemd. Was je toch wel aanwezig maar was je niet opgenoemd, dan moest je toch maar in de rij gaan staan. Daar stond ik dan. Als allerlaatste en iedereen wist dat er iets niet in orde was. Hoezo genant?
Ik had nog net niet mijn hand hoeven opsteken met de vraag: ‘En mijne dan?’ Maar een propedeuse hadden ze ook niet voor me liggen.

Uiteindelijk heb ik 2 uur voor niks gewacht en ging ik naar huis zonder Propedeuse. Goed geregeld hoor!

Verwaarlozing

stephanie — Sun, 13 Sep 2009 17:12:36 +0000

Ik voel het gewoon.. It’s in the air! Nee, niet de liefde maar de verwaarlozing van mijn site. Ik zou lezers natuurlijk een passende straf kunnen laten bedenken maar ik heb eigenlijk al een ander idee. We blazen Candy-Addict gewoon wat nieuw leven in met een nieuwe layout..

Maar voor dat zover is moet ik nog heel hard werken en eerst maar eens mijn eerste stagedag morgen overleven.

Ongeluksdag

stephanie — Fri, 04 Sep 2009 09:14:18 +0000

Je zou het misschien niet zeggen, maar woensdag 2 september leek voor ons wel vrijdag de 13de. Alleen wat mis kon gaan ging zo wat mis.

Het startte met een bezoek van een monteur van de woningbouw. Onze bel deed het niet meer, en als je 1 hoog woont en niemand kan aankloppen dan is dat wel erg onhandig. Blijkbaar was er iets doorgebrand en we kregen dus een hele nieuwe bel. Best mooi want die andere was te vies om naar te kijken, laat staan aanraken.

Vervolgens moesten we boodschappen doen, het eten voor de poezen was op en de kattenbakken moesten hoog nodig helemaal van onder tot boven gepoets worden en zonder nieuw kattengrind is dat geen succes. Bij de Agrimarkt kochten we 3 dozen whiskas in de aanbieding en bij de AH haalden we kattengrind met een geurtje.
Na alles gepoetst te hebben kwamen we tot de conclusie dat het kwart voor 11 was en we moesten racen om de trein te halen. We hadden bedacht naar de Ikea te gaan in Breda, maar we konden ook wel even door de stad om lekker te winkelen.

Toen we in Roosendaal overstapten belde me zusje. Of ze me matras kon lenen.. Ik dacht diep na en bedacht me dat me ma zou blijven logeren die nacht! Kut! Geheel vergeten. We konden helemaal niet pas om 10 uur ‘s avonds thuis komen.
Toen we uiteindelijk een broodje bij de Burger King in Breda kochten en de stad inliepen kreeg Joshua een sms van Nick. Wanneer we vanavond zouden afspreken. OHnee toch! Ik had het weer geflikt. Een 3 dubbele afspraak gemaakt. We bedachten dat Ikea dan maar helemaal niet door kon gaan en we op tijd thuis zouden zijn zodat we met Nick, zijn ouders en de hond lekker konden uitwaaien op het strand.

Terwijl we de V&D en H&M doorbanjeren checkt Joshua zijn telefoon. Hij heeft een mail die start met de zin dat ze een vervelend bericht hebben.. Het is van zijn stageplek waar hij komende dinsdag zou moeten beginnen. In de mail wordt uitgelegd dat de stage niet meer door kan gaan omdat zijn begeleider intern is overgeplaatst. Ik kon heel Breda wel bij elkaar vloeken maar hield me in. In plaats daarvan probeerde ik Joshua op te vrolijken met een stel slechte voorstellen met gevolg dat Joshua zijn woede op mij afreageerde. Oops, ik boos, Joshua boos.

Nadat we het goed gemaakt hebben besloten we toch maar verder te gaan winkelen, naar huis gaan zou geen enkele zin hebben gehad aangezien we toch niks konden doen. Bij de Hema kocht ik een mooie riem, en wat ondergoed bij de Hunkemoller. Terwijl we in de rij staan bij de Sting roept Joshua: “Waar is mijn tas?!” Oh kut.. Hij had zijn tas met jas & OV ergens laten staan. Wij zoeken, zoeken, zoeken. Uiteindelijk bleek dus dat hij gewoon nog in de Sting stond en Joshua met zijn neus had gezocht! Wat een opluchting.

Rond half 7 arriveerden we weer in Middelburg. Om 7 uur hadden we afgesproken met Nick dus we waren net op tijd om onze nieuwe kleren aan te trekken. Terwijl we aan het wachten zijn roept een buurtbewoner opeens dat er een kat op het dak zit. Wat?! Kat op het dak?! En ja hoor, onze kleine Lilly dacht wel even een wandeling te kunnen maken in de goot. Wild miauwend omdat ze niet meer omhoog kon zat ze daar.
De buurtbewoner kwam ook met het geniale idee om een handdoek te gebruiken. De dakpannen zijn veel te glad voor de nageltjes van Lilly, maar ze snapte ook niet dat ze de handdoek moest pakken. Terwijl Lilly in het wilde weg klauterde begon Joshua al aan de schroeven om het raam maar geheel open te kunnen klappen. Gelukkig bleek dat al snel niet meer nodig te zijn want Lilly had de handdoek al te pakken gekregen. Een grote opluchting ging door me heen toen ik haar naar binnen tilde.

Op het strand met de hond gebeurde gelukkig niks raars meer, maar Joshua zijn probleem met stage is nog steeds niet opgelost en dat terwijl hij eigenliijk volgende week zou moeten starten met stage. De optie om toch maar wel HBO te gaan doen spookt hier nog steeds in huis rond maar zou wel een tegenslag zijn aangezien dat weer 4 jaar duurt. De leraar die over de stage gaat is onbereikbaar dus ik ben benieuwd hoe dit gaat aflopen..

Geen zin

stephanie — Thu, 27 Aug 2009 10:12:01 +0000

Je hebt dat wel eens, je bent super actief bezig, dol op alle comments die je krijgt en opeens.. Pats boem geen zin meer. Nou dat had ik ook. Ik bedacht me dat ik nog maar 2 weken vakantie zou hebben en vond dat ik er maar eens vol op van zou moeten gaan genieten.

Dus zodoende dat ik even afwezig ben geweest. Maar ik zal beloven weer eens wat actiever te zijn! Daarom dit kleine blogje. Ik heb de laatste dagen lekker rondgesurft op het internet, veel kaartjes voor postcrossing verstuurt, op het strand liggen bakken (ook Schevingen hebben we bezocht!) en wat extra dagen gewerkt.

Tijdens het surfen kwam ik deze site tegen. Ik vind hem echt super gaaf en heb meteen even mijn RSS en ingegooid. En deze vond ik toch wel erg geslaagd!

Finally!

stephanie — Mon, 17 Aug 2009 07:37:34 +0000

Het mag gezegt worden: mijn ov (en die van alle andere week ov houders) is weer geldig!

Ik heb mijn wekker vannochtend vroeg gezet om er maar meteen dankbaar gebruik van te maken. Daarom zit ik nu in de bus onderweg naar het station om vervolgens met de trein naar Rotterdam te gaan. Ik heb daar samen met Joshua afgesproken met vrienden. Wat we precies gaan doen weten we nog niet, maar een bezoekje aan de ikea is zeer waarschijnlijk.

Poes

stephanie — Sun, 16 Aug 2009 13:22:18 +0000

Mag ik u voorstellen aan Poes:

Poes is het nieuwste familie lid en is geheel met de hand gemaakt. Er hebben ongeveer 6 uurtjes werk in gezeten en kostte zo’n €7,50. Het patroon komt van rok & rol. Een stoffenwinkel in Middelburg.

Is ze niet lief?!

Wist je dat..

stephanie — Thu, 13 Aug 2009 16:18:59 +0000

Ik dol ben op de kermis, en er dus altijd veel te veel geld uit geef?
Ik in mijn vakantie voor school werk? Ik moet toch al die verslagen afkrijgen..
Ik verslaafd ben aan postcrossing? Ik vind het echt leuk kaartjes te ontvangen en op te sturen!
Ik dol ben op rosé? Ik vind het echt het zomerdrankje voor dit jaar (voor mij dan hea)
Ik maandag naar Eindhoven ben geweest met een vriend om te kijken voor een kamer? Hij heeft hem nog gekregen ook! Geslaagd dagje dus.
Ik dol ben op lijstjes maken? Lezers weten dan altijd heel snel heel veel meer, makkelijk!

RSS

stephanie — Tue, 11 Aug 2009 11:14:37 +0000

Sinds kort gebruik ik iets nieuws. Ik vond dat dat wel nodig was. Ik ben namelijk nogal ouderwets.. (ik zie dit meer al retro maar okee)
Zo gebruik ik nog steeds windows XP, terwijl ik in feite al Windows 7 kan gebruiken. Maar ook gebruik is als bijna enige Nederlander de browser Opera, ik fiets op een fiets rond die dik 5 jaar is en je kan beschouwen als wrak en volgens mijn vriend loop ik in de mode van vorig jaar rond. Nou vind ik mezelf daarom dan weer juist heel modern, over 20 jaar lopen ze er toch ook weer in rond, toch?

Maar, ik heb dus iets nieuws: FeedDemon. Het werk heel simpel. Je geeft de url in van het RSS webadres en het programma zoekt voor jou alle blogs op en zet ze er in. Als er dan dus morgen door iemand geblogt wordt staat dat er direct in en kan ik lekker snel reageren zodat ik niet eens in de zoveel tijd alle blogs af hoef te gaan. Want dat deed ik dus. Ik zette alle blogs in mijn bookmarks. Als ik zin had om blogs te lezen en te commenten dan opende ik alle blogs en ging ze een voor een af. Een langdurig werkje, en vaak lees je 2x dezelfde blog.
Nou gebruik ik het programma nog geen week, maar toch kan ik zeggen dat ik het lekker vind werken, veel fijner dan wanneer je je webbrowser gebruikt om continue alle RSS af te gaan.

Hoe doen jullie dat? Gebruiken jullie ook RSS of comment je alleen als iemand iets bij jou heeft achter gelaten?

Drinken

stephanie — Sat, 08 Aug 2009 18:53:37 +0000

Met je collega’s en vrienden wat gaan drinken na werktijd is niet zo verstandig als je nog moet eten..

Het gevolg is namelijk dat je na 2 rose’s al behoorlijk ‘gezellig’ bent en je ook nog eens je eten in de koelkast verruild voor een ongezonde hap kapsalon…

p.s. Me kapsalon was dan weer wel erg lekker!